Blog

Warme overdracht in de praktijk

Juli 2018 

Hoe belangrijk is het om samen te werken rondom de zorg voor gezinnen maakt Annelies duidelijk in haar blog over de warme overdracht en het zogenaamde "niet pluis gevoel". Het maakt mooi duidelijk dat zorg verlenen een proces is dat je iedere keer weer moet aanpassen aan de mogelijkheden en tempo van degene die de zorg nodig hebben. Dat samenwerken ook bestaat uit samenwerken met de zorgvragers, de clienten. Soms zou je sneller willen gaan maar is vertrouwen en weten dat ieder stapje, hoe schijnbaar klein ook, kan meehelpen aan een veilige en goede jeugd voor kindern en hun ouders. 

Lees meer

Het gaat geweldig in de kraamzorg

juli 2018

Zojuist weer de telefoon neergelegd nadat we afscheid hebben genomen van weer een capabele kraamverzorgende, bevoegd en bekwaam voor haar werk.
Letterlijk uit frustratie omdat ze bij een contractduur van 50 uur per maand (!) continue beschikbaar moest zijn voor werkgever. Er was werk zat en ze draaide steeds plusuren, die braaf direct werden uitbetaald, maar de balans tussen werk en privé ging totaal aan de haal.

De werkgever blijft namelijk maar bellen en vragen en haar weigeren (wat uiteindelijk gebeurde) zorgde voor een ernstig verslechterde arbeidsverhouding.

Onze kraamverzorgende is tot de conclusie gekomen dat het er elders niet beter op zou worden.

Tegen zo’n collega zeggen ‘het ga je goed’ is een kwelling.

Tantalus

Liefde voor de kraamzorg

mei 2018

Talloze kraamverzorgenden geven er blijk van ‘de liefde voor het vak’ en ‘je gaat niet in de zorg om er rijk van te worden’. Ongetwijfeld woorden recht uit het hart en uitgesproken met compassie voor de gezinnen die met en kort na de geboorte van een nieuweling op hun kop staan en dringend richting en advies nodig hebben.

Het wordt wat vreemd als je met deze houding de rechtvaardige wens voor een eerlijke loonverdeling teniet doet.

Lees meer

Marina wordt boos...én wijzer

Mei 2018

Marina heeft er de ziekte in. En niet zo'n klein beetje ook. Ze is niet snel kwaad maar nu is ze woedend. Ze slaat de deur van het kantoor, met een enorme dreun dicht. Vloekend en tierend loopt ze naar haar auto. Wat een vreselijke nare vrouw. Wat een vuil en gemeen spel heeft deze vrouw met haar gespeeld. Wat voelt ze zich machteloos en verraden. Na deze 1,5 jaar waarin ze dag en nacht heeft moeten klaar staan, al die telefoontjes van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en zelfs vaak diep in de nacht. "Haaaaaaaai lieverd, met mij; zeg luister eens, ik zit zo omhoog kun je mij even uit de brand helpen., ik heb een ontzettend leuk gezinnetje voor je.  Echt iets voor jou.."  Marina dacht dat het zo hoorde en was zo blij dat ze eindelijk de opleiding tot kraamverzorgende kon volgen, op 36 jarige leeftijd, eindelijk haar meisjesdroom kon laten uitkomen. De stage in de vorm van een arbeidsovereenkomst bij het kraamzorgbedrijf leek een geschenk uit de hemel. 

Lees meer

Waar blijft die nieuwe goede CAO kraamzorg 2018?

April 2018

Hoort u nog wel eens wat over de cao? U weet wel dat contract dat eens per jaar en soms om de paar jaar wordt afgesloten namens u als werknemers en aan de andere kant de vereniging van werkgevers in de Kraamzorg. U weet wel, de arbeidsvoorwaarden over bijvoorbeeld 2018 waar u al sinds 1 januari op wacht.
Een contract tussen werkgevers en werknemers met de uitgelezen kans om te komen tot een rechtvaardige loonverdeling, om te zorgen dat reiskosten eerlijk en kostendekkend zijn, om te maken dat de balans tussen werk en privé in orde is, om te regelen dat u door duurzame inzetbaarheid gezond de eindstreep kunt halen. 


Aan de werkgevers kan het niet liggen dat dit contract er nog niet is, die hebben immers ook dit jaar weer een stevige verhoging van de tarieven kunnen inboeken. Aan de verhoudingen op de arbeidsmarkt ook niet, werkgevers zitten te springen om u als werknemer. U heeft er immers voor gezorgd dat u goed opgeleid, bekwaam en bevoegd bent. Kortom u heeft alles in het werk gesteld om van uw loopbaan in de Kraamzorg een succes te maken.

U heeft nog niks van die mooie nieuwe cao, waarvoor alle seinen op groen staan, gehoord? Ondanks uw kwaliteit, uw inzet en het gunstig gesternte waaronder je vandaag de dag in deze sector kunt ondernemen?

Toch maar eens aan uw werkgever vragen wanneer die prima cao er komt, want dat wachten wordt een kwelling,

Tantalus. 

Topvrouwen in de kraamzorg

IMG 7975Maart 2018 - De vrouw die net te laat binnenkomt heeft een uitdagende uitdrukking op haar gezicht. Ze ziet er sjiek uit. Ze heeft een strakke leren broek aan met daarop een lang tuniek. Op de tuniek is in zwierige letters ‘Boefjes’ geborduurd. Ik vraag me af waar ik dat shirt toch van ken. En of ze er lang over nagedacht heeft. Over deze kledingkeuze voor deze Inspiratiebijeenkomst over de arbeidsmarkt in de kraamzorg. De werkgeversorganisatie heeft een delegatie uitgenodigd bestaande uit werkgevers, OR-leden en ons: de beroepsvereniging die naast beroepsinhoud ook de collectieve arbeidsvoorwaarden behartigt van de ruim 9000 kraamverzorgenden die Nederland telt.  We zijn allemaal vrouwen, op de gespreksleider na, maar die is ingehuurd dus die telt eigenlijk niet.

Lees meer

(Eerlijk) betaalde boter bij de vis.

Maart 2018

Een paar weken terug werd ik tijdens het werk gebeld door een kraamorganisatie waar ik niet bekend mee was met de vraag of ik ad-hoc wat voor ze kon betekenen. Ik reageerde verbaasd want ik sta helemaal niet in hun bestand en vroeg dan ook hoe ze aan mijn telefoonnummer kwamen. Het bleek dat ze via de Kamer van Koophandel op zoek zijn gegaan naar ondernemers die als kraamzorgverleners staan ingeschreven want het was druk en er moest wel zorg worden geleverd.

Lees meer

De strijd voor goede werkkrachten.

Januari 2018 
 
Het spel is op de wagen zullen we maar zeggen, kraamzorgorganisaties grazen het internet af naar werkzoekende kraamverzorgenden, informele contacten leiden steeds vaker tot de keuze voor een andere werknemer. Kennelijk zitten er geen kraamverzorgenden meer in de UWV bakken en is het plaatsen van personeelsadvertenties al weggegooid geld. 
 
De NBvK geeft vaak advies bij overstap van kraamverzorgenden. Er wordt steeds geadviseerd om bij de druk naar personeel zoekende ondernemingen te informeren naar de juiste toepassing van de cao.
 
Er zijn steeds terugkerende probleem die in sollicitatiegesprekken nauwelijks aan de orde komen, bij de nijvere personeelsdiensten heerst nog steeds het gevoel dat kraamverzorgen blij moeten zijn dat de bedrijven werk aanbieden.
Daar hoort niet bij dat je informeert naar correcte uitbetaling van reiskosten (‘wij doen gewoon 19 cent voor elke kilometer, veel eenvoudiger’). Dit in plaats van de al magere 26 cent in de cao die er nu is.
Ook bij wachtdiensten wordt er vaak creatief gedacht, zo kwam men tegen dat de ‘eerste’ wachtende recht had op de wachtdienstvergoedingen en het bataljon daarachter was slechts kosteloos beschikbaar.
 
Vaak is er verbazing als vraag wordt gesteld of er, omdat werken op rooster niet de gewoonte was bij veel ondernemingen, dan wel de voorgeschreven veertien dagen werden aangehouden voor de inzet. De vragen rond kosten van opleidingen en KCKZ registratie waren ook al niet vanzelfsprekend aan de orde. Gesprekken worden zodoende een kwelling voor menig personeelsfunctionaris, die zelfs bij 55 plussers vaak willen weten tot hoe laat werknemers ‘s avonds beschikbaar zijn, (alsof er geen 55plusregeling bestaat) 
 
Het advies aan de zoekende kraamverzorgende? Als je toch te kiezen hebt dan kies je voor een werkgever die zich wel aan de spelregels houdt.
Het advies aan de naarstig zoekende werkgevers? Kijk nog eens goed naar die cao, het is dan wel niet de beste maar wel de beste die we hebben, geef opdracht aan je management om zich er nauwlettend aan te houden, je krijgt er goed gemotiveerde en redelijk tevreden werknemers voor terug.
 
Tantalus 

Een ‘Like’ op Facebook svp

Het water week van mijn lippen. Het is pijnlijk op meer dan één manier. Er verschijnen vanuit de NBvK berichten, informatie en verhalen op de NBvK Facebookpagina: Werken in de Kraamzorg en op de website van NBvK.nl. Deze berichten worden veel gelezen en veel gedeeld. Ze zijn over het algemeen lezenswaardig, vaak kritisch en heel vaak weinig complimenteus voor werkgevers die er een zooitje van maken. En gelooft u mij vrij, dat zijn een heleboel werkgevers (en niet de minsten). Sommige Facebook-posts worden duizenden keren gedeeld.

 

Toch zit daar de laatste tijd een beetje de klad in. Niet omdat de berichten niet gelezen worden, we kunnen zien dat duizenden dat nog steeds doen, maar omdat de ‘Likes’ niet gegeven worden. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat als er een Facebook post is met veel ‘Likes’ dat dan de werkgever de ‘Likes’ naloopt om even te kijken of één van zijn personeelsleden aan een onwelgevallig Facebook-postje een ‘Like’ heeft gegeven. Om daarna dat personeelslid aan te spreken over het feit dat zo’n Facebook post ‘ge-Like-d’ wordt.

Kleinzielig en hoogst onterecht. Over kleinzielig zullen we het niet hebben, ’s avonds Facebook naspeuren om door duizend Facebook duimpjes heen te lezen of er geen werknemer tussenstaat kan alleen maar betekenen dat het denkraam van die werkgever zo gekrompen is dat er geen oorspronkelijke gedachten meer bij passen. Voor die werkgevers ‘Get a Life!’.

Los van het feit dat een werkgever zich alleen maar met jou mag bemoeien als het onder werktijd over werk gaat. Al het andere valt buiten zijn invloedssfeer en zeker buiten zijn bevoegdheid. Niet meer doen dus, niet meer laten weten als werkgever dat je je aangesproken en op je edele delen getrapt weet door een kritische Facebook post, niet meer aan je personeel laten merken dat je kleinzieligheid en gebrek aan geestesleven je door duizenden blauwe duimpjes laten scrollen. Doe! Het! Niet! Meer! Het is een kwelling.

 

Tantalus

Doorgronden wet- en regelgeving blijft probleem in kraamzorg

september 2017 


Tantalus legt nog een keer uit wat goede werkgevers horen te doen en hoe ze het vertrouwen van hun personeel kunnen terugwinnen of behouden: 

Het is wel opvallend, werkgevers in de kraamzorg, van groot tot klein hebben erg veel moeite met het doorgronden van wettelijke bepalingen. Zelfs de uitvoering van de cao, waar de grote werkgevers direct mede-verantwoordelijk zijn voor de opgepende teksten, loopt in het honderd omdat werkgevers de teksten onbegrijpelijk vinden. Sommigen maken een eigen vertaling van de cao (die natuurlijk afwijkt van de oorspronkelijke tekst) en noemen dat een handboek.

In een aantal gevallen wordt de OndernemingsRaad voor het gammele karretje van het werkgeversgelijk gespannen. OR'en beschikken vaak niet over de wil, de moed of de overtuiging om tegen de werkgever te zeggen 'Dit is de wet / de cao, hier heb je het mee te doen!'. Dat is geen onwil maar opstaan tegen een repressieve werkgever is moeilijk, hoe goed de bescherming van de Wet op de Ondernemingsraden ook is.

Zo kwam mij een schrijfsel onder ogen waarmee een hele grote zorgondernemer in Nederland zijn verantwoording voor degelijke scholing en tijdige registratie weer deels op het bordje van werknemers schuift. Helaas met medewerking van de OR. Niemand in dat bedrijf schijnt er aan te willen dat functienoodzakelijke scholing en certificatie een werkgeversverplichting is. Werkgever heeft ervoor zorg te dragen dat certficatie en scholing op orde zijn, het is deel van het werk zelf, kosten voor opleiding, kosten van reizen voor opleiding en certificaatkosten zijn voor rekening van werkgever. Fijntjes mede namens werkgever opmerken dat (vrij vertaald) de liefde van twee kanten moet komen is misleidend. En een kwelling.

Tantalus