Het allermooiste vak van de wereld tot het teveel wordt

Februari 2019 

Langzaam maar zeker kunnen we de balans opmaken van een drukke kraamzomer, de afrekeningen van het jaar 2018 zijn gedaan en de meest ijzingwekkende verhalen komen onze kant op.

Zoals het verhaal van de collega die drie weken achtereen heeft gewerkt met een enkele vrije dag ertussen. Dat is pas iemand met hart voor de kraam en de zorg die gevraagd wordt. Totdat blijkt dat zij daadwerkelijk door het ijs is gezakt en ziek thuis kwam te zitten.

Helaas was haar ‘baas’ toen even vergeten wat zij gedaan heeft voor ‘de zaak’. Al had zij in die maand al haar uren gewerkt en aansluitend ziekte moest schrijven, helaas. Omdat zij ‘toch al haar uren al had gemaakt’ was ziekmelden zinloos. Conclusie, zij mocht ziek zijn in haar eigen tijd. Complex? Ja! Had ze op kantoor gewerkt dan zouden haar ziekte-uren gewoon worden doorbetaald.

Heeft haar werkgever zich een goede werkgever getoond? Nee! Zelfs de cao is er duidelijk over in artikel 4.3 de laatste zin van punt één ‘je werkgever moet hierbij rekening houden met jouw belang waaronder voldoende hersteltijd tijdens en na het werk’. Je kunt bijna vaststellen dat de schrijvers van deze coa hebben vastgesteld dat deze kraamverzorgende ziek is gemaakt door haar ‘baas’, die haar dit zelf heeft laten opsoppen.

En dat is een kwelling.

Tantalus