Het gaat geweldig in de kraamzorg

juli 2018

Zojuist weer de telefoon neergelegd nadat we afscheid hebben genomen van weer een capabele kraamverzorgende, bevoegd en bekwaam voor haar werk.
Letterlijk uit frustratie omdat ze bij een contractduur van 50 uur per maand (!) continue beschikbaar moest zijn voor werkgever. Er was werk zat en ze draaide steeds plusuren, die braaf direct werden uitbetaald, maar de balans tussen werk en privé ging totaal aan de haal.

De werkgever blijft namelijk maar bellen en vragen en haar weigeren (wat uiteindelijk gebeurde) zorgde voor een ernstig verslechterde arbeidsverhouding.

Onze kraamverzorgende is tot de conclusie gekomen dat het er elders niet beter op zou worden.

Tegen zo’n collega zeggen ‘het ga je goed’ is een kwelling.

Tantalus